موسیقی در برابر رنج
هفتمین برنامه از سری برنامههای "درخواست جدی" امسال در آیندهاون برگزار شد. برنامهای که مردم هلند بیشتر به اسم " خانه شیشهای" میشناسندش. هر سال در آخرین هفته منتهی به شب کریسمس، یک اتاقک شیشهای مهمان یکی از شهرهای هلند است تا چند هنرمند در تمام طول هفته خود را در آن زندانی کنند و از پشت شیشه برای هواداران خود برنامه اجرا کنند. هدف هم جمعآوری کمک برای مبارزه با "بیماری خاموش" ، ایدز است. پیش از این در شش برنامه گذشته بیش از هفده میلیون یورو درآمد این برنامه به صلیب سرخ آفریقا پرداخت شده تا به داد مردم بدون آب آشامیدنی، مهاجران گرفتار و سرزمینهای پوشیده از مینهای زمینی عمل نکرده برسد و انسانهای بیگناهی را از حق زندگی بهرهمند سازد.
خانه شیشهای در آیندهاون درست در مرکز شهر و در وسط چارسوق بازار، زیر مجسمه آقای فیلیپس برپا شد. سه نواساز(دی.جی.) مشهور هلندی خود را در آن اسیر کردند و هر شب برای سیل هوادارانشان که از سراسر هلند به شهر نور و روشنایی سرازیر شده بودند ساعتها موسیقیهای درخواستی پخش میکردند. درخواست موسیقی از طریق شبکه سوم رادیو هلند ممکن بود. و البته در تمام یک هفته، اجرای درخواستها از شبکه سه تلویزیون و رادیو هلند پخش میشد. کمی پیش از غروب به انبوه تماشاگران، خریداران حراجهای شب عید هم اضافه میشدند و با کنجکاوی تمام زیر بارش پیوسته برف منتظر شنیدن آهنگ بعدی و گاه خبری تازه از میزان کمکهای مالی جمع شده میماندند. در این میان شرکتها یا آدمهای مهمی که مشارکت مالی کرده بودند، کسانی را واداشته بودند تا پلاکاردی در دست بگیرند و مبلغ اعانه را هر لحظه به رخ دوربینها بکشند. مراسم پایان این برنامه یک هفتهای اما مهمتر از خود آن است. در جایی دیگر سن بزرگتری تدارک میبینند که هنرمندان دیگری برای ستایش این هنرمندان اسیر از ساعتها پیش از بازگشائی درب اتاقک شیشهای موسیقی اجرا کنند. این جایگاه امسال در میدان هجده سپتامبرکه محلی فراخ و مناسب برای گردهمایی مردم است، فراهم شده بود. هلندیها متخصص و عاشق سازههای موقتاند. سن موقتی که برای مراسم پایانی در طول یک روز برپا کرده بودند مساحتی نصف سن تالار وحدت داشت، ارتفاع سقف آن بیش از دوازده متر بود و دست کم یک و نیم تن تجهیزات رویش سوار بود. به علاوه در هر لحظه بیشتر از پانزده نفر روی صحنه بودند. سازههای بلند و کوتاه دیگری هم برای نورپردازی و فیلمبرداری در اطراف میدان هجده سپتامبر سر بر گرفته بود. تمام این در مدت یک نیمروز برپا شده بود!
در برنامه پایانی خوانندهگان مشهورهلندی چون آلاین کلارک و ایلز دلانگ روی صحنه رفتند. آلاین در حال اجرای"پدر و دوست" بود که پدرش دین کلارک وارد قاب شد و با او همراهی کرد.
سه نواساز زندانی با اعلام مقدار پولهای جمع شده که بیش از هفت میلیون یورو بود ازاتاقک مقفول رها شدند و مسیر فرش خاکستری افتخار! را تا میدان هجده سپتامبر پیاده پیمودند. خیل بیلن، یکی از این سه تن برای ششمین بار در برنامه درخواست جدی شرکت کرده بود و خود را برای کمک به مردم گرفتار جهان زندانی ساخته بود. انگار اینجا هم که خبری از کودتا و زورگویی نیست هر چه ارزش آدمها بالاتراست بیشتر در زندان به سر میبرند.
کمی پس از نیمه شب وقتی از کلیسا(!) برمیگشتیم تقریبا چیزی از صحنه و آن همه تجهیزات باقی نمانده بود.
خانه شیشهای در آیندهاون درست در مرکز شهر و در وسط چارسوق بازار، زیر مجسمه آقای فیلیپس برپا شد. سه نواساز(دی.جی.) مشهور هلندی خود را در آن اسیر کردند و هر شب برای سیل هوادارانشان که از سراسر هلند به شهر نور و روشنایی سرازیر شده بودند ساعتها موسیقیهای درخواستی پخش میکردند. درخواست موسیقی از طریق شبکه سوم رادیو هلند ممکن بود. و البته در تمام یک هفته، اجرای درخواستها از شبکه سه تلویزیون و رادیو هلند پخش میشد. کمی پیش از غروب به انبوه تماشاگران، خریداران حراجهای شب عید هم اضافه میشدند و با کنجکاوی تمام زیر بارش پیوسته برف منتظر شنیدن آهنگ بعدی و گاه خبری تازه از میزان کمکهای مالی جمع شده میماندند. در این میان شرکتها یا آدمهای مهمی که مشارکت مالی کرده بودند، کسانی را واداشته بودند تا پلاکاردی در دست بگیرند و مبلغ اعانه را هر لحظه به رخ دوربینها بکشند. مراسم پایان این برنامه یک هفتهای اما مهمتر از خود آن است. در جایی دیگر سن بزرگتری تدارک میبینند که هنرمندان دیگری برای ستایش این هنرمندان اسیر از ساعتها پیش از بازگشائی درب اتاقک شیشهای موسیقی اجرا کنند. این جایگاه امسال در میدان هجده سپتامبرکه محلی فراخ و مناسب برای گردهمایی مردم است، فراهم شده بود. هلندیها متخصص و عاشق سازههای موقتاند. سن موقتی که برای مراسم پایانی در طول یک روز برپا کرده بودند مساحتی نصف سن تالار وحدت داشت، ارتفاع سقف آن بیش از دوازده متر بود و دست کم یک و نیم تن تجهیزات رویش سوار بود. به علاوه در هر لحظه بیشتر از پانزده نفر روی صحنه بودند. سازههای بلند و کوتاه دیگری هم برای نورپردازی و فیلمبرداری در اطراف میدان هجده سپتامبر سر بر گرفته بود. تمام این در مدت یک نیمروز برپا شده بود!
در برنامه پایانی خوانندهگان مشهورهلندی چون آلاین کلارک و ایلز دلانگ روی صحنه رفتند. آلاین در حال اجرای"پدر و دوست" بود که پدرش دین کلارک وارد قاب شد و با او همراهی کرد.
سه نواساز زندانی با اعلام مقدار پولهای جمع شده که بیش از هفت میلیون یورو بود ازاتاقک مقفول رها شدند و مسیر فرش خاکستری افتخار! را تا میدان هجده سپتامبر پیاده پیمودند. خیل بیلن، یکی از این سه تن برای ششمین بار در برنامه درخواست جدی شرکت کرده بود و خود را برای کمک به مردم گرفتار جهان زندانی ساخته بود. انگار اینجا هم که خبری از کودتا و زورگویی نیست هر چه ارزش آدمها بالاتراست بیشتر در زندان به سر میبرند.
کمی پس از نیمه شب وقتی از کلیسا(!) برمیگشتیم تقریبا چیزی از صحنه و آن همه تجهیزات باقی نمانده بود.


0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home